Conflictbemiddeling
Er wordt niet meer gesproken over wat er werkelijk speelt
Onafhankelijke bemiddeling bij maatschappelijke en bestuurlijke conflicten, in teams, projecten, netwerken en tussen de organisatie en haar omgeving.
Bij opgaven waarin belangen samenkomen
Overal waar mensen samen iets voor elkaar moeten krijgen, ontstaat verschil. Andere belangen, andere rollen, een ander beeld van wat er nodig is. Dat hoort bij samenwerken.
Meestal is er lang geduld geweest. Er is geprobeerd het onderling op te lossen, om het heen gewerkt, gewacht tot het vanzelf beter zou gaan. Vaak zijn het juist de betrokken mensen die botsen, omdat ze er iets van vinden.
En toch komt er een moment waarop het niet meer lukt. Op dat moment kan iemand van buiten helpen om het gesprek weer op gang te brengen.
Verschil dat geen plek krijgt, verdwijnt niet
Het zakt naar de onderstroom en komt op een andere manier terug: als gedoe dat niemand benoemt, een collega die vertrekt, een project dat niet opschiet of een wijk die niet meer met de gemeente wil praten.
Een conflict betekent niet het einde van de samenwerking. Een conflict geeft informatie over wat er niet besproken wordt.
Je herkent het aan de vorm die het aanneemt.
- Het overleg waarin je het echte gesprek niet voert, en iedereen dat weet.
- Twee collega's die alleen nog via de mail communiceren, met jou in de cc.
- Het onderwerp dat je elke vergadering ziet doorschuiven.
- De afspraak die wordt gemaakt en daarna niet gebeurt.
Harder werken lost dit niet op. Zolang het niet besproken wordt, blijft het sturen wat er wél gebeurt.
Waar je het tegenkomt
Overal waar belangen samenkomen, meestal op een van deze vier plekken.
In een team
De samenwerking is stroef en de sfeer is zelf het onderwerp geworden. Dat kost energie die naar het werk zou moeten gaan.
In een project of programma
Partijen moeten samen leveren, maar werken elkaar in de praktijk tegen. Ieder houdt vast aan het eigen belang en de opgave staat stil.
In een netwerk of keten
Een gemeenschappelijke regeling, een veiligheidshuis, een keten van partijen die van elkaar afhankelijk zijn zonder dezelfde baas. Ieder heeft een eigen rol, mandaat en tempo, en niemand is eigenaar van het geheel.
Loopt de samenwerking vast, dan ziet iedereen het. Toch voelt niemand zich aangewezen om in te grijpen, en daardoor organiseert niemand het gesprek.
Tussen de organisatie en haar omgeving
Een besluit dat verzet oproept. Een bewonersgroep die het vertrouwen kwijt is. Een conflict dat in procedures belandt, waarna de verhoudingen verder verslechteren.
Dat gebeurt ook buiten gemeenten, bijvoorbeeld tussen een woningcorporatie en een groep huurders, of tussen een instelling en de buurt.
Dan kan het helpen als iemand van buiten de partijen samen aan tafel brengt, zodat ze weer praten over wat voor hen belangrijk is.
Spanning in de samenleving komt ook de organisatie binnen: in het college, in de raad en tussen collega's die er anders over denken.
Wat ik doe, van het eerste gesprek tot bemiddeling
Het werk gaat over een afgebakende set partijen die samen verder moet, voordat er een conflict is of als het al is vastgelopen. Waar je staat, bepaalt wat er nodig is.
Het gesprek moet nog beginnen
Er ligt een besluit of plan dat mensen raakt, en de meningen lopen uiteen. Dan organiseer en leid ik het gesprek vooraf, zoals een burgerberaad of een avond in de wijk, met ruimte voor alle geluiden.
Het loopt stroef
Er is gedoe, er wordt ontweken, en in de overleggen vindt het echte gesprek niet plaats. Voor een team dat conflictueus oogt en voelt, werk ik met teamcoaching gericht op wat er onder de samenwerking ligt.
Er wordt over elkaar gepraat
Posities verharden. Er wordt over elkaar gesproken in plaats van met elkaar. Dan begeleid ik het proces: ik voer gesprekken met de betrokkenen los en samen, tot er weer een lijn is waarlangs gepraat kan worden.
Het conflict is benoemd
Er ligt een brief, een klacht, een impasse. Dan werk ik als bemiddelaar in een afgebakend traject, met de partijen om tafel en een helder begin en einde.
Hoe eerder het gesprek op gang komt, hoe lichter het middel kan zijn.
Wie het conflict begeleidt, staat ertussen
Bij conflictwerk gaat het om de persoon die het gesprek begeleidt. Daarom hier hoe ik erin sta.
Ik sta buiten de partijen: ik heb geen belang bij de afloop en trek niemand voor. Waar het gesprek uitkomt is aan de betrokkenen; wie meedoet, doet dat vrijwillig en kan stoppen.
Ik ben opgeleid in de mediationpraktijk, en ik werk daarnaast aan de beleids- en crisiskant van dit vak. Dat betekent dat ik het gesprek kan herstellen, en tegelijk zie welke opgave eronder ligt en onder welke druk er besloten wordt. Bij een vastgelopen programma helpt dat om ook de opgave weer op gang te brengen.
Ik geloof niet in één model dat op elk vraagstuk past. Wat er nodig is, komt uit de situatie zelf. Ik begin met luisteren, ook naar wat niet hardop gezegd wordt, en ik houd het proces in beweging zonder een uitkomst af te dwingen.
Het doel is dat er weer gesproken wordt over wat er werkelijk speelt.
Twijfel je of het al zover is?
Dan is dat precies het moment om er even over te praten. Je hoeft niet te weten of bemiddeling het juiste middel is, en er hoeft geen traject uit te volgen.
In een verkennend gesprek kijken we samen wat er speelt en of ik daar iets in kan betekenen. Oriënteren mag, vrijblijvend.